Mijn visie

Pippi Langkous

Pippi Langkous is voor mij een mooi voorbeeld van een “mens met lef”, zeker met haar uitspraak “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”.

Graag wil ik mensen begeleiden in de ontwikkeling tot “mens met lef”. Een mens met lef durft het leven te leven, een stap durft te zetten, zijn eigen pad durft durft te creëren door stap voor stap te blijven lopen en fouten durft te maken. Daarnaast vind ik het belangrijk dat je het leven leeft dat bij jou past in plaats van het leven wat je hebt aangepast aan jouw omgeving: kies je wat past bij je hart of maak je je hart passend aan de omgeving?

Sinds een aantal jaar loop ik met regelmaat onregelmatig hard. Hardlopen geeft mij veel voldoening, ongeacht het tijdstip of de situatie waarin ik mij bevind. Ik loop mijn rondjes graag buiten in de natuur. Voor mij werkt hardlopen in de natuur als een dubbele ‘Runners High’.

Hardlopen werkt voor mij ‘aardend’. Als mens ‘zit’ ik heel veel in mijn hoofd en juist door hard te lopen, land ik weer in mijn lichaam en voel ik wat mijn lichaam nodig heeft. Ook brengt hardlopen de energie in mijn lijf weer op gang. Door mijn ‘filosofische’ aard waarin ik heel veel kan bedenken en óverdenken, heb ik regelmatig last van kou, met name in mijn handen en voeten. Juist door te rennen laat ik de energie weer stromen en zet ik mijn interne kacheltje aan. Stevig doorwandelen heeft dit effect uiteraard ook.

Hardlopen heeft mij leren voelen en luisteren naar mijn eigen lichaam. Een goed voorbeeld is een sluimerende hamstringblessure. In het dagelijkse leven heb ik geen last, tot ik ga hardlopen. De ene keer laat de hamstring even kort en mild voelen dat hij aanwezig is en de andere keer juist is hij juist langdurig en pijnlijk aanwezig. Voor mij is dit een teken hoe ik mijn looprondje moet gaan indelen. Kan ik lekker voluit gaan of is een rondje ontspannen lopen op een rustig tempo meer dan genoeg? Een heldere metafoor hoe ik op dat moment in mijn leven sta en of ik tot actie over kan gaan of juist even gas terug moet nemen.

Hardlopen laat mij fysiek moe worden. Aan het eind van een werkdag ben ik mentaal moe. Dit kan zich uiten in lichamelijke vermoeidheidssymptomen. Toch kan het zijn dat je lichaam juist nog een bewegingsprikkel nodig heeft om ook letterlijk moe te worden. Door je fysiek in te spannen naast de mentale werkzaamheden zorg je ervoor dat jij je mentaal en fysiek in balans brengt. Uiteraard staan geest en lichaam in verband met elkaar en na een lange en vermoeide werkdag is het belangrijk om stil te staan bij de intensiteit van de lichamelijke inspanning.

Letterlijk én figuurlijk in beweging komen… Dat is wat ik wil bewerkstelligen bij mijn cliënten, zowel buiten, hardlopend of wandelend in de natuur, als binnen, tijdens een sessie met het Krachtstenenspel aan de keukentafel.

Hart-Loop je mee?